Urząd odpowiedzialny za infrastrukturę sportową w Holandii opracował system etykietowania, aby łatwo zidentyfikować zrównoważone produkty z trawy syntetycznej. Jest on zgodny z koncepcją kategorii śladu środowiskowego produktu, jednak na razie będzie unikatowy w skali Europy. Jakie będzie ich podejście?

Wraz z przyjęciem przez Komisję Europejską zasad kategorii śladu środowiskowego produktu (PEFCR) dla trawy syntetycznej, sektor ten dysponuje obecnie jednym narzędziem do określania śladu środowiskowego produktu z trawy syntetycznej. Dzięki wprowadzeniu narzędzia online przez Radę ds. Syntetycznej Murawy w regionie EMEA (ESTC), może ono być wykorzystywane przez zainteresowane strony w Europie i poza nią. Zaletą zasad dotyczących kategorii śladu środowiskowego produktu jest stosowanie jednej i powszechnie akceptowanej metody obliczeniowej, która zastępuje szereg różnych metod stosowanych w poszczególnych krajach, organach zarządzających, a nawet przedsiębiorstwach. Krótko mówiąc, zasady dotyczące kategorii śladu środowiskowego produktu pozwalają zaoszczędzić czas, pieniądze i zasoby, ponieważ producenci nie będą już musieli inwestować w tworzenie nowych zbiorów danych dostosowanych do potrzeb każdego kraju, a użytkownicy nie będą już musieli ustalać, która metoda jest odpowiednia lub lepsza.

Na podstawie PEFCR zespół projektowy opracował etykietę zrównoważonego rozwoju, aby uprościć identyfikację zrównoważonych produktów. W skład zespołu wchodzą: Holenderski Narodowy Komitet Olimpijski (NOC*NSF), który jest opiekunem infrastruktury sportowej w Holandii, Niderlandzka Narodowa Agencja Przedsiębiorczości (RVO), organ rządowy wspierający przedsiębiorców; organizacje pozarządowe; instytuty wiedzy; decydentów i organizacje w dążeniu do bardziej zrównoważonego rozwoju; Centrum Wiedzy o Sporcie i Aktywności Fizycznej, a także przedstawiciele różnych firm z sektora traw syntetycznych.